بر اساس گزارش ایرنا، مهرداد محمدی‌دوست، مدیرکل دفتر امور میگوی سازمان شیلات ایران، با اشاره به ظرفیت‌های اقتصادی جلبک اسپیرولینا گفت تولید این محصول علاوه بر ایجاد ارزش افزوده در صنعت شیلات، امکان کاهش وابستگی به نهاده‌های وارداتی را فراهم می‌کند. در حال حاضر، سطح زیرکشت اسمی مزارع جلبک در کشور حدود ۱۱۲ هکتار اعلام شده، اما سطح زیرکشت فعال به ۳.۲ هکتار می‌رسد.

برآوردهای ارائه‌شده نشان می‌دهد از میزان تولید فعلی می‌توان حدود ۷۷ تن پودر خشک اسپیرولینا تولید کرد. با فرض حداقل قیمت ۲۰ دلار برای هر کیلوگرم پودر خشک، ظرفیت ارزآوری این بخش حدود یک میلیون و ۵۴۰ هزار دلار در سال برآورد شده است. ارزش ریالی این میزان صادرات نیز در گزارش منتشرشده حدود ۳۰۸ میلیارد تومان اعلام شده است؛ رقمی که اهمیت توسعه فرآوری و بسته‌بندی محصولات جلبکی را نشان می‌دهد.

اسپیرولینا به دلیل دارا بودن پروتئین، اسیدهای آمینه ضروری، اسیدهای چرب مفید از جمله امگا ۳، ویتامین‌های گروه B، مواد معدنی و ترکیبات زیست‌فعال، در صنایع غذایی، دارویی، مکمل‌سازی و خوراک دام و آبزیان کاربرد دارد. طبق اعلام سازمان شیلات، این جلبک می‌تواند در شرایط مختلف حدود سه تا پنج درصد جیره غذایی دام، طیور و آبزیان را تشکیل دهد. در برخی کاربردهای تخصصی در صنعت دام و طیور، میزان مصرف آن حتی می‌تواند به ۱۰ درصد خوراک برسد.

یکی از کاربردهای مهم جلبک‌ها، استفاده از آن‌ها به‌عنوان غذای زنده در مراحل لاروی آبزیان است. جلبک زنده می‌تواند به بهبود تمایل تغذیه‌ای، تقویت سیستم ایمنی و افزایش قدرت شکارگری لاروها کمک کند. این موضوع برای مراکز تکثیر ماهی و میگو اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا کیفیت تغذیه در مراحل ابتدایی رشد، بر میزان بقا و عملکرد نهایی آبزیان تأثیر مستقیم می‌گذارد.

پرورش اسپیرولینا در حال حاضر در ۹ استان آذربایجان شرقی، بوشهر، هرمزگان، گیلان، مازندران، اصفهان، فارس، مرکزی و یزد انجام می‌شود. سازمان شیلات توسعه کشت این جلبک در آب‌های شور، لب‌شور، شیرین غیرشرب و دیگر منابع آبی نامتعارف را در دستور کار دارد. این رویکرد با توجه به محدودیت منابع آب شیرین و قرار گرفتن ایران در کمربند خشک جهان، اهمیت زیادی دارد.

توسعه سامانه‌های کشت روباز، سامانه‌های عمودی و انواع فتوبیوراکتورها نیز از دیگر محورهای این برنامه است. این فناوری‌ها امکان کنترل بهتر نور، دما، مواد مغذی و کیفیت آب را فراهم می‌کنند و می‌توانند بهره‌وری تولید را افزایش دهند. هم‌زمان، شناسایی گونه‌های بومی، بهینه‌سازی محیط کشت و بررسی کاربردهای جلبک در تولید رنگدانه‌های طبیعی، روغن‌های غنی از امگا ۳، مواد اولیه مکمل‌ها و ترکیبات دارویی دنبال می‌شود.